Yöntem
Oyma teknede gövde, bir ağaç kütüğünün içi oyularak çıkarılır. Usta önce kütüğü dış biçime göre kabaca yontar, sonra keski ve oyma demiriyle içini boşaltır. Ortaya çıkan gövde tek parçadır; yapıştırma yeri yoktur.
Bu yöntem eski ve yaygın olanıdır. Bağlamanın Anadolu'daki uzun geçmişinde teknelerin büyük bölümü bu yolla yapılmıştır; dilme tekne daha sonra yerleşmiştir.
Kalınlık Meselesi
Oymada cidar kalınlığı en kritik konudur. Duvar kalın bırakılırsa gövde yeterince titreşmez ve ses tok ama ölü çıkar; fazla inceltilirse kütüğün damar yapısı dayanmaz ve gövde çatlar.
Usta bu kalınlığı gözle değil elle ve kulakla ayarlar. Oyma ilerledikçe gövdeye parmakla vurulup dinlenir; ses berraklaştıkça kalınlık doğru yere yaklaşıyor demektir.
Güçlü ve Zayıf Yanları
Oyma tekne dayanıklıdır. Yapıştırma yeri olmadığı için nem değişiminde açılacak bir eki yoktur; bu yüzden yıllara daha iyi dayanır.
Buna karşılık ağırdır. Aynı boydaki bir dilme tekneden belirgin biçimde daha ağır olabilir ve uzun süre çalışmada bu ağırlık hissedilir. Ayrıca büyük ve kusursuz bir kütük bulmak giderek zorlaşmıştır.
Kursiyer İçin Anlamı
Bir çalgıyı denerken teknenin nasıl yapıldığını bilmek, duyulan sesi yorumlamayı kolaylaştırır. Oyma teknede ses çoğunlukla daha odaklı ve daha az yayılır.
Seçim tek başına yönteme bakılarak yapılmaz. Kötü oyulmuş bir oyma tekne, iyi yapılmış bir dilme tekneden her bakımdan geride kalır.