Dokuz Zamanlı Usul
Zeybek dokuz zamanlı usule dayanır ve bu usul kendi içinde ikiye ayrılır. Ağır zeybekte vuruşlar geniş durur, ezgi ölçüden neredeyse bağımsız bir ağırbaşlılıkla ilerler.
Kıvrak zeybekte ise aynı dokuz zaman hızlanır ve akış öne çıkar. İkisi aynı usulü paylaşsa da elin yaptığı iş bütünüyle ayrıdır.
Ağır Zeybekte Beklemek
Ağır zeybekte güçlük tempo değil, tempoyu bozmadan bekleyebilmektir. Uzun duruşlar sırasında kursiyer çoğunlukla erken girer.
Bunun nedeni sessizliğin çalmaktan daha zor sayılmasıdır. Çalışma metronomla yapılır, ancak metronom her vuruşu değil ölçü başlarını verecek biçimde ayarlanır; böylece aradaki boşluğu kursiyerin kendisi doldurmak zorunda kalır.
Süsleme Ezginin Parçasıdır
Ege dağarında çarpma ve kaydırmalar ezginin üzerine sonradan eklenen süsler değildir; ezginin kendi parçasıdır. Süsleme kaldırıldığında ezgi tanınmaz hâle gelir.
Bu yüzden yöre tavrı notadan değil kaynak kayıttan öğrenilir. Nota iskeleti verir; çarpmanın ne kadar kısa olduğu ve kaydırmanın nereden başladığı yazıya geçmez.
Sağ El Düzeni
Ağır zeybekte tezene geniş ve ölçülü kullanılır; vuruşlar arasında belirgin boşluk vardır. Kıvrakta aynı el sıklaşır ancak vuruş yönü düzeni korunur.
İki biçim arka arkaya çalışılmaz. Elin ağır zeybekte kurduğu genişlik, kıvrağa taşındığında tempoyu ağırlaştırır.